Verborgen verleden

Ik duik in de familiegeschiedenis. Er zijn verhalen over een suikerbakker, een lijstenmaker, een likeurstokersknecht en een kastenmaker. Al wordt er ook over een kistenmaker gesproken. 

De oudste stamvader vind ik in een klein plaatsje in Duitsland, vlak bij het Teutoburgerwald. Het oudste jaartal dat ik tegenkom is 1775, maar dan duizelt het mij al. Belastingschulden, pestepidemieën, kindertjes die niet ouder werden dan een paar maanden. Voordat de proefperiode van de genealogiesite verloopt verwijder ik mijn account.

Ik houd het voorlopig bij het leven van vader, dat is bijzonder genoeg. Zesentachtig jaar geschiedenis draagt hij mee. En een ijzeren geheugen. Ik schrijf en schrap. Orden en herorden. Wat een rijkdom om dit te mogen vastleggen.

Stamboom

Onder in de doos van het tekenspel Spirograph vond ik een aantal tekeningen van mijn opa Antoon. Hij overleed in 1973. Blijkbaar hield hij -net als ik- van bomen én  van het tekenen van bomen. Hij had een A4'tje in vakjes verdeeld en in ieder vakje een blaadje van een andere boomsoort getekend. Ook de haagdoorn zat ertussen. Haagdorn - Crataegus kalligrafeerde hij eronder.

Ik kopieerde het blaadje met de blaadjes, knipte de haagdoorns eruit en plakte ze in mijn schilderij. Nu zijn mijn opa en ik door ons gesamtkunstwerk 'Stamboom' voor altijd met elkaar verbonden.